Do połowy ubiegłego stulecia nie można właściwie mówić o świadomej hodowli psów rasowych, mimo że istniały już wtedy rasy służące różnym celom, a przede wszystkim myśliwskim. Psy tych ras często ze sobą krzyżowano i nie prowadzono żadnych urzędowych zapisków, tak że hodowla psów rasowych w dzisiejszym tego słowa znaczeniu wówczas nie istniała. Warto zaznaczyć, że niektóre rasy zachowały swój charakterystyczny typ. Na tej podstawie można wnioskować od jakich ras pochodzą niektóre rasy dzisiejsze oraz ustalić ich przodków aż do czasów przedhis­torycznych.
Jeszcze obecnie w niektórych „zamkniętych” okolicach, np. w dolinach górskich, na wyspach itp., można zaobserwować pewne typy psów (nie czystej rasy) występujące tylko tam, a nie spotykane gdzie indziej. Jest to skutkiem tego, że przez całe generacje nie następowało krzyżowanie z psami innego typu i dlatego pewne typy utrzymały się prawie „w czystości rasy”. Magnaci trzymali na swych dworach psy określonego typu, który dzięki temu utrzyma! się w hodowli. Z tych typów z róż­nych okolic powstały liczne współczesne krajowe rasy.
Dopiero od drugiej połowy minionego stulecia rozwinęła się hodowla psów raso­wych odpowiadająca naszym wyobrażeniom. Powstały liczne organizacje kynolo­giczne, które prowadziły księgi rodowodowe, wykazujące przodków poszczegól­nych psów, i wystawiały na tej podstawie świadectwa ich pochodzenia. W tym też czasie zapoczątkowano wydawanie pierwszych wzorców, tj. opisów poszczególnych ras, a jednocześnie zorganizowano pierwsze wystawy psów.