Collie, czyli owczarek szkocki, jest rasą od stuleci hodowaną w Szkocji. Jest on najbardziej rozpowszechnioną rasą angielskich psów pasterskich. Nazwa collie wy­wodzi się od czarnogłowych owiec szkockich (colleys), których kierdeli pilnował. Nazwa jest skrótem słów colley dog.

Obecną postać uzyskał collie prawdopodobnie przez krzyżowanie z irlandzkim seterem i chartem rosyjskim. Surowy klimat Szkocji ukształtował gęsłą, długą szatę, chroniącą psa przed niepogodą. Jest on podatny do nauki, szybki, i wytrwały, ma wrodzoną skłonność do pilnowania i zaganiania stada. Dzięki tym cechom po­łączonym z ładnym, imponującym wyglądem zdobył collie liczne grono miłośni­ków, przez co stał się — poza użytecznością przy pasaniu — również pożądanym towarzyszem. Przywiązuje się do rodziny, jest dobrym towarzyszem dzieci i god­nym zaufania stróżem obejścia.
Oprócz powszechnie znanej odmiany długowłosej występuje również collie krótko­włosy, który nawet w Anglii stal się rzadkością. Od długowłosego różni się tylko szatą, która powinna być mocna, gęsta i zupełnie krótka. Uznany jest tylko collie długowłosy, znajdujący coraz więcej przyjaciół.

Wzorzec Charakterystyka. Budowa collie, aby mógł on sprostać zadaniom psa pasterskiego, musi łączyć siłę z aktywnością. Nie może być on ani ciężki, ani ociężały. Bardzo ważna w ocenie jest harmonia czaszki partii twarzowej z wielkością, kształtem, barwą, osadzeniem oczu oraz osadzeniem i ustawieniem uszu. Całość podkreśla harmonię marzycielskiego, a zarazem żywego wyrazu tworząc z niego jednego z najpiękniejszych przedstawicieli ras psów.
Wrażenie ogólne. Niezwykła uroda, połączona z inteligencją i wdziękiem. Budowa harmonijna, godny sposób bycia. Ruchy płynne i pełne wdzięku. Szata obfita, grzywa i kołnierz wraz z ładnie ukształtowaną głową powinny składać się na obraz wywołujący zachwyt.
Głowa i czaszka. Czaszka płaska, miernie szeroka, zwężająca się stopniowo ku oczom. Szerokość jej zależy od stosunku długości części mózgowiowej do długości kufy. Przy ocenie psa należy uwzględnić jego wielkość. Grzbiet nosa przebiega prawie w linii prostej, pysk nie może być płaski, slaby lub spiczasty. Krawędź czołowa nieznaczenie zaznaczona, jednak dostrzegalna. Przedłużenie linii grzbietu nosa przebiega nieco poniżej linii czoła. Bez względu na umaszczenie nos powinien być czarny.
Oczy. Oczy są bardzo ważną cechą i nadają psu wyraz inteligencji z uważnym wejrzeniem przy nasłuchiwaniu. Oczy powinny być średniej wielkości, nieco uko­śnie osadzone, kształtu migdałowego, ciemnobrązowe. Wyjątek stanowią collie marmurkowe (blue merle) mające oczy niebieskie lub koloru porcelany, u nich też mogą być oczy różnobarwne.
Uszy. Małe, u nasady szerokie, osadzone ani zbyt szeroko ani  zbyt wąsko. W spokoju z reguły złożone ku tyłowi, gdy pies natomiast zwraca na coś uwagę, skierowane są do przodu, lekko wzniesione, końce załamane do przodu. Uzębienie. Zęby duże, zgryz nożycowy. Nieznaczny zgryz tylni nie stanowi dużego błędu.
Szyja. Muskularna, silna, właściwej długości, nieco wysklepiona. Kończyny przednie. Łopatki ukośne, nogi proste i muskularne. Łokcie nie związa­ne ani nie wykręcone na zewnątrz. Podramię miernie umięśnione, śródręcze elas­tyczne, nigdy miękkie. Łapy owalne, silne opuszki, paice zwarte. Tułów. Dość długi, żebra elastyczne, pierś głęboka, za łopatkami stosownie rozsze­rzona.
Kończyny tylne. Tył lekko wysklepiony, silny. Uda muskularne, stawy skokowe żylaste, smukłe, dobrze ukątowane. Łapy niezbyt duże. Staw skokowy nisko osa­dzony i silny.
Ogon. Proporcjonalnie długi, w spokoju opuszczony (z lekko wygiętym końcem), w afekcie wzniesiony, jednakże nie powyżej grzbietu.
Szata. Bardzo gęsta, włos pokrywy w dotyku szrostki, podszycie miękkie i bardzo zwarte. Obfita grzywa i kołnierz. Partia twarzowa i uszy krótko owłosione, u nasa­dy uszu włos nieco dłuższy, kończyny przednie i tylne do stawu skokowego silnie owłosione, poniżej stawu skokowego włos stosunkowo krótki. Ogon bardzo obficie owłosiony.
Umaszczenie. Kolor i jego rozmieszczenie bez znaczenia, jednakże ładne znaczenia cenione.
Masa ciała. Psy 20 — 29 kg, suki 18 —25 kg Wzrost (mierzony w kłębie). Psy 56 — 61 cm, suki 51 — 56 cm.
Wady. Brak proporcji między długością głowy a wielkością psa, głowa charta rosyj­skiego, miękka, spiczasta lub za silna kufa, oczy koloru agrestu lub za duże. Bardzo niepożądane oczy szkliste lub o tępym wyrazie. Czaszka wysklepiona, spiczasta potylica, wysunięta partia twarzowa, zapadłe policzki, garbonos. Tułów spłaszczo­ny, za krótki, za szeroki, za ciężki. Śródręcze miękkie, długie. Łokcie wykręcone, podramię krzywe, postawa krowia, stromy tył. Łapy duże, rozwarte, płaskie lub zajęcze, postawa francuska. Ogon krótki, noszony nad grzbietem lub wygięty na boki. Włos jedwabisty, miękki lub falisty. Brak podszycia.