W tej grupie najwięcej jest psów ras niemieckich. Typowym ich przedstawicielem jest bokser (wys. 57-63 cm) — pies średniej wielkości o krótkiej, kwadratowej sylwetce i charakterystycznym kształcie głowy. Pies jest mocno zbudowany, silnie umięśniony, o krótkiej, schludnej, gładkiej sierści. Ma wiele pozytywnych cech psychicznych; jest czujnym opiekunem i obrońcą, przywiązanym do przewodnika i domowników; nieufny w stosunku do obcych, chętny do zabawy, ale groźny w razie niebezpieczeństwa. Energiczny, śmiały, cięty, łatwo poddaje się tresurze;  źle ułożony,  drażniony, może stać się niebezpieczny. Wymaga spokoju i łagodnej stanowczości.
Również popularny jest doberman (wys. do 70 cm) — pies z grupy pinczerów o dużym temperamencie, zaliczany do tzw. psów policyjnych. W naszym klimacie nie jest w tym kierunku tresowany. Cechuje go delikatne owłosienie, ale jest psem silnym, muskularnym, o eleganckiej, prawie kwadratowej sylwetce. Ufny, śmiały, czujny, wymaga jednak doświadczonego przewodnika.
Bardzo starą rasą, znaną ze szkiców Durera (XV w.), jest brodacz monachijski olbrzym — riesenschnauzer (wys. do 70 cm). Reprezentuje on typ psa obronnego, budzącego respekt. Z natury jest dobrotliwy, opanowany i roztropny. Ponadto — wytrwały, łatwy w tresurze i odporny na warunki atmosferyczne. Znakomity pies użytkowy i służbowy.